Η ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΗ ΨΥΧΗ

 Αφιερωμένο σε όλες τις υπέροχες εξελιγμένες ψυχές!

Ας μιλήσουμε για την εξελιγμένη ψυχή. Για ποιο λόγο θεωρείτε ότι βρίσκεται στη Γη; Ποιος είναι ο προορισμός της; Έχει κάποιο λόγο που βρίσκεται εδώ;

Και βέβαια! Οι εξελιγμένες ψυχές, αναλαμβάνουν συνήθως, δύο ειδών αποστολές. Ή γίνονται Οδηγοί για τις άγουρες ή μη ψυχές ή ενσαρκώνονται σε πλανήτες χαμηλής εξέλιξης για μία συγκεκριμένη αποστολή (δάσκαλοι, αναμορφωτές κ.λ.π.).

Ας πάρουμε τώρα, την περίπτωση της Γης, μια και σε αυτήν βρισκόμαστε. Στη Γη αυτή τη στιγμή κυριαρχούν χαμηλές οντότητες, έχουν κάνει κατάληψη θα έλεγα, με σκοπό την εύκολη τροφή, την οποία και απομυζούν από τους ανθρώπους της τρίτης ενεργειακά βαθμίδας στην οποία ανήκει και η Γη.

Βάσει αυτού του συλλογισμού, όποια εξελιγμένη ψυχή κατέβει ή έχει κατέβει στη Γη, θα έχει σα μοναδικό σκοπό την απαλλαγή του πλανήτη από αυτά τα χαμηλά όντα.

Εσείς τι λέτε; Θα την αφήσουν ήσυχη τα όντα αυτά; Δεν θα της επιφέρουν εμπόδια, δοκιμασίες, κακουχίες κ.α. ή για να τη βγάλουν από τη μέση ή για να μην την αφήσουν να επιτελέσει την αποστολή της; Και βέβαια πάλι!

Η εξελιγμένη ψυχή δεν παλεύει να ισορροπήσει το γήινο με το υπερφυσικό, το άυλο με το υλικό και την Ψυχή με το Νου, αλλά παλεύει να κρατηθεί και να επιβιώσει από τον ανελέητο πόλεμο που βιώνει από την άλλη πλευρά! Παλεύει να σηκωθεί κάθε φορά που τη χτυπούν και την πληγώνουν, παλεύει να σταθεί επάξια στο ύψος της και να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και τις τρικλοποδιές που βάζουν στο δρόμο της.

Η εξελιγμένη ψυχή δεν έχει χρεώσεις του κάρμα. Τις έχει κλείσει ήδη προ πολλού, τελειώνοντας το στάδιο της εκμάθησης.

Δοκιμάζεται, αλλά αντέχει, γιατί έχει την ικανότητα να λαμβάνει δύναμη και ενέργεια από την Πηγή.

Ήρθε εδώ και σαν Δάσκαλος, να βοηθήσει τους ανθρώπους να δημιουργήσουν αντιστάσεις και να παλέψουν όλοι μαζί ενάντια στους κατακτητές και τους εισβολείς της Γης...

ΑΧ ΓΗ ΜΟΥ Σ’ ΑΓΑΠΩ...

 Με την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο γεμάτο με Αγάπη, ειρήνη και Φως!

Αυτό τον όμορφο πλανήτη τον διάλεξα για σπίτι

Μα το βρήκα ερειπωμένο κι’ απ’ τα χρόνια ξεχασμένο

Στο παλιό του το ταβάνι, ο ήλιος πια δεν φθάνει

Και σκοτάδι έχει γεμίσει και οι τοίχοι έχουν μαυρίσει

Αυτόν τον όμορφο πλανήτη τον διάλεξα για σπίτι

Μα τώρα θα τ’ αλλάξω, τα σκουπίδια θα πετάξω

Τους τοίχους θα ασπρίσω και με φως θα το γεμίσω

Το κατώφλι θα στυλώσω και τα πάντα θα διορθώσω

Αυτό τον όμορφο πλανήτη τον διάλεξα για σπίτι

Της ψυχής μου κατοικία για να φύγει η αδικία

Να γίνει ένα παλάτι και του Σύμπαντος διαμάντι

Και ζω με αυτό το σκοπό, αχ Γη μου σ’ αγαπώ

© Κείμενο: Maro karma

ΚΑΡΜΑ, ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Κάθε ψυχή στο διάβα των ενσαρκώσεών της περνάει από διάφορα στάδια μάθησης και εξέλιξης, ώστε να φθάσει στον τελικό της σκοπό, την εξομοίωσή της με το Θείο.

Όσο πιο κοντά φθάνει μία ψυχή στη Συμπαντική, Θεϊκή Ουσία, τόσο αναπτύσσει μία εσωτερική παρόρμηση να φανεί χρήσιμη και να προσφέρει στο Ουράνιο Σχέδιο. Στη βοήθεια, δηλαδή, της εξέλιξης και της επιμόρφωσης άλλων, νεαρότερων και άγουρων ψυχών. Και όχι μόνο.... ανάλογα τις ανάγκες του Κοσμικού Σχεδίου, μπορεί να ταχτεί και να υπηρετήσει μία θητεία, σαν ένας Συμπαντικός στρατιώτης.

Ας πούμε τώρα λίγα λόγια για το κάρμα και την εξέλιξη...

Η εξέλιξη είναι μία διαδικασία μάθησης που συντελείται μέσω της γνώσης και της εμπειρίας. Για το κάρμα, δεν υπάρχει «τιμωρία» ή «ξεπλήρωμα» λογαριασμών. Απλά, αν η ψυχή έχει πάρει τα «μαθήματά» της, καλώς, προχωράει.... αν όχι τότε στην επόμενη της ενσάρκωση θα επαναληφθούν! Σαν να λέμε ότι ένας μαθητής έχει μείνει στην ίδια τάξη!

Κάθε ψυχή για να ολοκληρώσει τον κύκλο της ενσαρκώνεται με διάφορες «ιδιότητες». Μπορεί, π.χ. σε μία ενσάρκωσή της να ήταν πλούσια, σε άλλη φτωχή, σε άλλη σημαντική, σε κάποια άλλη ασήμαντη κ.ο.κ. Ο Συμπαντικός Νους τα έχει φτιάξει όλα με Σοφία. Μέσα από αυτές τις διαφορετικές εμπειρίες θα μπορέσει να αναπτύξει όλο της το δυναμικό και να εξελιχθεί.

Η γη θεωρείται ένα σχολείο (λέγεται πως ανήκει στην τρίτη βαθμίδα εξέλιξης). Ας την παρομοιάσουμε με ένα δημοτικό σχολείο. Κάθε δημοτικό σχολείο έχει τους δασκάλους του, τους διευθυντές του και τους επιθεωρητές του. Αυτοί ανήκουν στις οντότητες που έρχονται για τη βοήθεια της εξέλιξής μας.

Οι «δάσκαλοι» έχουν απαλλαγή από το κάρμα, αλλά επειδή έχουν έρθει στη γη για μία αποστολή, εκπαιδεύονται πρώτα. Η εκπαίδευση αυτή μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολη και επώδυνη από τα απλά «μαθήματα» των υπόλοιπων ψυχών - «μαθητών»...

Ο δάσκαλος θα πρέπει να έχει παραιτηθεί από κάθε προσωπική εξάρτηση, προσκόλληση και λύπη....

Έτσι θα μπορέσει να προσφέρει όλο του το δυναμικό στην ανθρωπότητα.....

Ας συνοψίσουμε, λοιπόν: Κάρμα = σχολείο, Εξέλιξη = επιτυχία στις εξετάσεις, Αποστολή = δάσκαλος, διευθυντής, επιθεωρητής.

ΑΣΤΡΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ

Αστρικό ταξίδι! Όνειρο ή πραγματικότητα; Μόνο η ψυχή  μας το γνωρίζει...

"Το Αστρικό επίπεδο" είναι προφανώς πολύ κοντά για όλους!

Μερικοί άνθρωποι είναι σε θέση να αφήσουν το σώμα τους, να μεταφέρουν τη συνείδηση τους σε μία μακρινή απόσταση, να μάθουν πολλά και να επιστρέψουν και πάλι στο σώμα τους. "Ταξιδεύουν" σε κατάσταση εγρήγορσης, με απολύτως σαφή συνείδηση και με δική τους πρωτοβουλία. Αυτοί είναι πολύ λίγοι, οι περισσότεροι κάνουν αστρικά ταξίδια ασυνείδητα. Αυτό συμβαίνει αυθόρμητα, παρά τη θέλησή τους και δεν ελέγχουν αυτή τη διαδικασία. Αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό το ταξίδι τελειώνει με επιτυχία.

Κάποιες κρίσιμες καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν ένα αστρικό ταξίδι. Αν, όμως, γίνει παρατεταμένο μπορεί να ακολουθήσει πραγματικός θάνατος, Αλλά στην κατάσταση "έξω από το σώμα", που δεν σχετίζεται με το θάνατο, απαιτείται μία πολύχρονη εμπειρία. Όταν η εμπειρία αυτή έχει μία μικρή διάρκεια, μπορεί να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, Και να βρεθεί κάποιος σε ένα εντελώς καινούργιο περιβάλλον. Όχι μόνο για να ρίξει μια γρήγορη ματιά στο "χώρο" ή σε ένα "φωτεινό σημείο" ή σε μία "Ουράνια πόλη". Αλλά για να έχει μια μεγάλη "περιπέτεια" στο χώρο του αέρα.

Σε ένα από τα βιβλία του ο Καρλ Γιουνγκ περιγράφει την εμπειρία μίας ασθενούς του, μια γυναίκα που βγήκε από το σώμα της κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης γέννας. Έβλεπε γύρω της τους γιατρούς και τις νοσοκόμες, αλλά ένιωθε να εκτείνεται πίσω σε ένα μαγευτικό τοπίο. Το οποίο έμοιαζε σαν μία άλλη διάσταση! Ένιωθε πως αν έμενε εκεί, θα άφηνε αυτή τη ζωή. Αλλά τελικά, γύρισε στο σώμα της.

Ο Δρ Moody περιγράφει μια σειρά από τέτοιες καταστάσεις, τις οποίες ο ίδιος αποκαλεί  "οριακές" ή εμπειρίες "στα όρια". Όσοι σκόπιμα να προκαλούν μια κατάσταση "αστρικής προβολής", μπορεί συχνά να μπουν σε μία "άλλη διάσταση". Τα τελευταία χρόνια, ένα άτομο που περιγράφει "ταξίδια" σε αυτή τη διάσταση γίνεται ευρέως γνωστό. Και μπορεί να το χρησιμοποιήσουν για ανάλογα πειράματα.

Συνοψίζουμε τα αποτελέσματα:

1. Αυτό είναι μόνο καθαρά "εξωπραγματική" κατάσταση. Μία υπόθεση που κατά τα τελευταία χρόνια αυξάνει τη συχνότητα της με τους απλούς ανθρώπους. Αλλά στην ουσία δεν μπορεί να μας πει τίποτα για το τι συμβαίνει στην ψυχή μετά το θάνατο. Όμως, αυτή συνεχίζει να ζει και έχει συνείδηση.

2. Περιοχές στις οποίες η ψυχή εισέρχεται αμέσως όταν βγαίνει από το σώμα. Και αρχίζει να χάνει την επαφή με ό, τι γνωρίζουμε σαν υλική πραγματικότητα. Είτε είναι μετά το θάνατο, είτε απλά μία έξοδος από το σώμα, αυτό δεν είναι ούτε κόλαση, ούτε παράδεισος, απλά μία περιοχή κοντά στο έδαφος. Η οποία ονομάζεται με διάφορους τρόπους: "απόκοσμη" ή "Bardo", "κόσμος των πνευμάτων", "αστρικό επίπεδο". Για να το δούμε καλύτερα αυτό, ας στραφούμε τώρα στην μελέτη από διάφορες περιπτώσεις με αυθεντικές εμπειρίες από άλλους κόσμους.

Η αιώνια ειρήνη του Ουρανού αποκαλύφθηκε στους ανθρώπους με το θέλημα του Θεού. Και δεν είναι καθόλου σαν το βασίλειο του αέρα στο οποίο είμαστε εδώ για να μάθουμε. Και αυτό είναι ένα μέρος του κόσμου, το οποίο έχει ένα τέλος.

Πηγές: Από το ρώσικο Ιντερνέτ

ΕΠΙΘΥΜΙΑ (Desire, Deepak Chopra & Demi Moore)

Η Αγάπη από την εσωτερική σκοπιά!

Ο εραστής γνωρίζει μόνο την ταπείνωση, δεν έχει άλλη επιλογή
Μπαίνει σαν κλέφτης στην αυλή σου τη νύχτα, δεν έχει άλλη επιλογή
Λαχταράει να φιλήσει κάθε τούφα από τα μαλλιά σου
Μην ταράζεσαι, δεν έχει άλλη επιλογή...
Στην τρελή του Αγάπη του για σένα, λαχταράει να σπάσει τις αλυσίδες της φυλακής του
Δεν έχει άλλη επιλογή...
Ο εραστής ρωτάει την αγαπημένη του:
Αγαπάς τον εαυτό σου περισσότερο απ' όσο αγαπάς εμένα;
Και η αγαπημένη του απαντά:
έχω πεθάνει για μένα και ζω για σένα
Έχω χαθεί από εμένα μου και τα ιδιώματα μου
Είμαι εδώ, μόνο για σένα
Έχω ξεχάσει ότι έχω μάθει μέχρι τώρα
Αλλά από την γνωριμία μας, έχω γίνει ένας μαθητής
Έχω χάσει όλη μου τη δύναμη
Αλλά μέσα από τη δύναμή σου, νιώθω ικανή
Αγαπώ τον εαυτό μου... σ΄αγαπώ...
Σ΄αγαπώ... αγαπώ τον εαυτό μου...
Είμαι ο εραστής σου, έλα κοντά μου
Θα ανοίξω την πόρτα της αγάπης σου
Έλα να καταλαγιάσεις μαζί μου
Ας γίνουμε γείτονες στα αστέρια
Έχεις κρυφτεί τόσο καιρό
Ατέλειωτα παρασυρμένη μέσα στη θάλασσα της αγάπης μου
Έστω κι έτσι, είσαι πάντα συνδεδεμένη με εμένα
Αποκρυμμένη, αποκαλύπτοντας το ορατό και το αόρατο
Είμαι η ίδια η ζωή, ήσουν δέσμια σε μία μικρή λίμνη
Είμαι ο ωκεανός και οι ταραχώδεις του πλημμύρες
Έλα να συγχωνευτείς μαζί μου, άφησε αυτόν τον κόσμο πίσω μας
Έλα μαζί μου!
Θα ανοίξω την πόρτα της Αγάπης σου
Σ' επιθυμώ περισσότερο από το φαγητό ή το ποτό
Το κορμί μου, οι αισθήσεις μου, το μυαλό μου, πεινασμένα για τη γεύση σου
Αισθάνομαι την παρουσία σου στην καρδιά μου
Αν και ανήκεις σε όλο τον κόσμο
Περιμένω στο σιωπηλό πάθος
Για μία χειρονομία, μια ματιά από σένα...

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Η λέξη «ψυχή» (από το ρήμα «ψύχω», δηλ. «πνέω»), είναι μία σύνθετη έννοια της ψυχολογίας, της θρησκείας και της φιλοσοφίας!

Σύμφωνα με πολλές ιδεολογικές, φιλοσοφικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις, η ψυχή είναι μία αθάνατη ουσία. Μία άυλη ουσία, η οποία εκφράζει τη Θεϊκή φύση του ανθρώπου. Που δίνει ζωή στο σώμα και την ικανότητα της σκέψης, της συνείδησης και των συναισθημάτων.

Στις θρησκευτικές και ιδεαλιστικές απόψεις, θεωρείται η άυλη αρχή της ζωής. Επιζεί μετά τον θάνατο του σώματος, όντας η ίδια αθάνατη και στη συνέχεια μεταβαίνει είτε σε κάποια άλλη κατάσταση, σε άλλο τόπο, είτε σε κάποιο άλλο σώμα.

Είναι γεγονός ότι αυτός ο συνήθης ορισμός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην πλατωνική ψυχολογία, δηλαδή μελέτη της ψυχής, επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει τους στοχαστές, τους φιλοσόφους και τους θεολόγους.

Σύμφωνα με κάποιες άλλες θεωρίες και ανιμιστικές έννοιες, η ψυχή μπορεί να ενσαρκωθεί στο ανθρώπινο σώμα, στα ζώα και μερικές φορές στα φυτά.

Από τους αρχαίους χρόνους οι άνθρωποι αναρωτήθηκαν για τη διαφορά μεταξύ του έμψυχου και του άψυχου. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, η ψυχή είναι αθάνατη και άυλη και προηγείται της ύπαρξης του φυσικού σώματος.

Όταν η ψυχή ενσαρκώνεται στο σώμα, ξεχνάει την προέλευσή της και τη γνώση από το αόρατο επίπεδο.

Οι περισσότερες θρησκείες ερμηνεύουν την ψυχή ως κάτι έμφυτο στον άνθρωπο, που συνδέει το άτομο με το Θείο. Η ψυχή είναι το κέντρο της πνευματικής ζωής, η αυτό-συνείδηση και είναι καθαρά ατομική και μοναδική.

Η ψυχή άρχισε να θεωρείται ως μια φιλοσοφική έννοια, προσιτή σε ορθολογική ανάλυση, από τους αρχαίους Έλληνες! Όλοι οι Προσωκρατικοί αναρωτιόνταν για την ψυχή και ιδιαίτερα τη σύνδεσή της με το σώμα, τις δύο βασικές διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Κατά την άποψη του Πλάτωνα, η ψυχή και το σώμα είναι ξεχωριστά το ένα από το άλλο, ενώ για τον Αριστοτέλη είναι άρρηκτα.

Η ψυχή είναι η πρώτη ενδελέχεια ενός φυσικού σώματος που έχει τη δυνατότητα της ζωής. Έτσι, η ψυχή δεν μπορεί να διαχωριστεί από το σώμα, αν η ψυχή είναι από τη φύση της ένα μέρος, επειδή κάποια μέρη της ψυχής είναι η ενδελέχεια του σωματικού μέρους, έγραφε ο Αριστοτέλης, για τον οποίο «όλα τα φυσικά όργανα είναι όργανα της ψυχής».

Στην πλειοψηφία τους τα χριστιανικά δόγματα θεωρούν την ψυχή ως την υπέρτατη αθάνατη άυλη (πνευματική) ουσία του ανθρώπου, τον κομιστή των συναισθημάτων και το θέλημα του Θεού... Σύμφωνα με τις θεωρίες αυτές, η ψυχή μετά το θάνατο ενός ανθρώπου, συνεχίζει τη συνειδητή ύπαρξή της και η μοίρα της καθορίζεται από το Θεό.

Η έννοια της «ψυχής» είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, διότι σε πολλές περιπτώσεις είχε χρησιμοποιηθεί με πολλούς τρόπους. Στην ουσία, αναφέρεται στη ζωτικότητα του ατόμου, όπως διακρίνεται από το φυσικό του σώμα.

Μερικές φορές γίνεται τριπλή διάκριση, σώμα, ψυχή και πνεύμα. Στην περίπτωση αυτή, το «πνεύμα» σημαίνει δύναμη ζωής και η ψυχή, ο πυρήνας του ανθρώπου.

Σε όλες τις θρησκευτικές παραδόσεις, η ψυχή είναι αθάνατη, αν και σε διαφορετικές περιόδους της ζωής, μπορεί να ενσαρκωθεί σε διάφορα φυσικά σώματα (βλέπε θέμα Μετενσάρκωση).

Η μετενσάρκωση είναι το αποτέλεσμα του κάρμα, το άθροισμα όλων των πράξεων, καλών και κακών και δεν περιλαμβάνει τη μεταφορά της συνείδησης ή την προσωπικότητα από τη μία ζωή στην άλλη.

Σύμφωνα με τον Χριστιανισμό και με άλλες θρησκείες της Δύσης, η ατομική ψυχή δημιουργείται από το Θεό, στην αρχή κάθε νέας ζωής και ενσωματώνεται στο ανθρώπινο σώμα. Μετά το θάνατο του σώματος η ψυχή δεν πεθαίνει, αλλά συνεχίζει να υπάρχει στη μετά θάνατον ζωή. Οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι το άτομο είναι, τελικά, σε αναμονή για τη σωματική ανάσταση του.

Η έννοια της ψυχής στον πνευματισμό είναι κάπου μεταξύ των θρησκευτικών πεποιθήσεων της Δύσης και του ανιμισμού... Η ψυχή εδώ θεωρείται σαν ενιαία και αδιαίρετη και κάθε άτομο είναι προικισμένο μόνο με μια ψυχή. Η ψυχή, ωστόσο, διαχωρίζεται από το σώμα και μπορεί να το αφήσει, όπως συμβαίνει στα αστρικά ταξίδια και σε καταστάσεις κοντά στο θάνατο.

Το αστρικό σώμα γίνεται αντιληπτό σαν «ένα μέσο έκφρασης» για την ψυχή, σχεδόν ως μια αντανάκλαση της ίδιας της ψυχής. Ομοίως, τα οράματα θεωρούνται από πολλούς ανθρώπους ως τα φαινόμενα του αστρικού σώματος.

Έχουν γίνει προσπάθειες, κατά τη διάρκεια του θανάτου, να ζυγίζεται το σώμα, με την ελπίδα να βρεθεί η επιβεβαίωση της ύπαρξης της ψυχής.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ στο βιβλίο του «Ο άνθρωπος που γελά», έγραψε:

Ο αέρας αισθάνθηκε την καταιγίδα να πλησιάζει… Υπήρξε μια στιγμή άγχους, ένα προαίσθημα, για το στοιχείο που πρόκειται να ζωντανέψει... Και στα μάτια μας θα είναι η μυστηριώδης μετατροπή της αιολικής ενέργειας σε τυφώνα… Οι τυφλές δυνάμεις της φύσης, θα βρουν τη θέληση… Και αυτό που εισπράττουμε είναι ένα... ότι θα πρέπει να διαθέτουν ψυχή... Η ψυχή του ανθρώπου φοβάται τη συνάντηση με την ψυχή του Σύμπαντος...

http://starworld.getforum.org/topic-t678.html

ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Με τον όρο μετενσάρκωση εννοείται η ιδέα ότι η ψυχή μετά τον θάνατο δεν πεθαίνει αλλά αναγεννάται σε νέο σώμα. Η ιδέα της μετενσάρκωσης είναι κυρίαρχη σε αρκετές θρησκείες κυρίως της Ινδίας, ενώ ήταν μέρος και της φιλοσοφίας του Πυθαγόρα.

Η έννοια της μετενσάρκωσης φαίνεται να προσφέρει μια από τις πιο γοητευτικές εξηγήσεις σχετικά με την καταγωγή και το πεπρωμένο του ανθρώπου. Πολλοί πνευματικοί άνθρωποι, από τον Πλάτωνα μέχρι τον Γκαίτε και από τον Πυθαγόρα μέχρι τον Χιουμ, έχουν υποστηρίξει την άποψη ότι όχι μόνον εκφράζει μια αληθινή πιθανότητα επαναφοράς της ψυχής στη ζωή, αλλά κι ότι από τη στιγμή που απορρίπτουμε την ιδέα ότι ο σαρκικός θάνατος είναι μια τελική εκμηδένιση, η θεωρία της μετενσάρκωσης είναι η μόνη που μπορεί να έχει λογική συνέπεια.

Στην πραγματικότητα η σημασία αυτού του δόγματος είναι πολύ απλή. Κάθε κέντρο της συνειδητής ζωής, με άλλα λόγια κάθε μονάδα, ενοποιείται κατά επανάληψη με διάφορα μέσα η σώματα. Αυτά τα σώματα μπορεί να είναι πνευματικά ή ακόμη και φυσικά ή μπορεί να βρίσκονται ανάμεσα σε αυτές τις δυο καταστάσεις, δηλαδή να είναι αιθέρια. Αυτός ο νόμος της φύσης, ο οποίος εφαρμόζεται στο σύνολο των μονάδων χωρίς εξαιρέσεις, λαμβάνει χώρα σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους φυσικούς κόσμους...

Η ιδέα της μετενσάρκωσης φαίνεται να δίνει ελπίδα για τη συνέχιση της ύπαρξής μας σε περισσότερες από μία ζωές, παρέχοντάς μας έτσι μια επιπλέον ευκαιρία να κερδίσουμε τη λύτρωση. Είναι πηγή παρηγοριάς, ειδικά για όλους όσοι αναζητούν τη σωτηρία βασισμένοι αποκλειστικά στις δικές τους δυνάμεις.

Ένας άλλος σημαντικός λόγος που τόσοι και τόσοι δέχονται σήμερα την ιδέα της μετενσάρκωσης είναι η πεποίθηση ότι παρέχει ένα πλαίσιο εξήγησης των κοινωνικών διαφορών, υποστηρίζοντας ότι είναι τα αποτελέσματα προηγουμένων ζωών κακών ή καλών οι καρποί των οποίων μεταφέρονται στο παρόν μέσα από τη δράση του κάρμα. Έτσι η μετενσάρκωση φαίνεται να είναι ο τέλειος τρόπος για να τιμωρηθούν ή να επιβραβευθούν οι πράξεις μας, χωρίς να είναι απαραίτητος κάποιος προσωπικός θεός που αντιπροσωπεύει την απόλυτη πραγματικότητα.

ΣΤΗΝ ΤΡΟΧΙΑ ΤΟΥ ΑΕΝΑΟΥ ΚΥΚΛΟΥ

Συναντάμε την πίστη στη μετενσάρκωση σε πολλές μορφές και σε πολλούς πολιτισμούς. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι ιδιαίτερα έκδηλη και συνδέεται με τη λατρεία των προγόνων, όπως στους ιθαγενείς της κεντρικής Αυστραλίας (π.χ. arunda, aranda) και της δυτικής Αφρικής (πχ. Ewe, edo, igbo, yorumba). Η ιδέα της αναγέννησης είναι τόσο αρχαία κι ανεξιχνίαστη όσο ο ανθρώπινος νους και η ψηχή – αυτό αποδεικνύεται από αρχέγονα σύμβολα, όπως ο ουροβόρος όφις (το ερπετό που δαγκώνει την ουρά του) και το πυρωμένο πουλί φοίνικας που αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του.

Την συναντάμε όμως και στις αρχαίες ιστορίες των ινδουιστών σχετικά με το χορό του Σίβα και τα όνειρα του βισνού, στο μύθο της σουμερικής ινάννα, στις αιγυπτιακές πνευματικές παραστάσεις (ο θάνατος και η αναγέννηση του Όσιρη) και στη χριστιανική ιστορία της σταύρωσης και της ανάστασης του χριστού. Σταδιακά, η ιδέα ότι η ψυχή φεύγει από το σώμα κατά το θάνατο και μπαίνει στο σώμα με τη γέννηση άρχισε να αποκτά μεγαλύτερη υπόσταση.

Πιστευόταν πως η ψυχή που φεύγει από ένα σώμα αναζητά κάποιο άλλο είτε αυτό ανήκει σε άνθρωπο, σε ζώο, είτε σε κάποια άλλη ζωική ύπαρξη. Υπήρχε ακόμη η πεποίθηση ότι η ψυχή αφήνει το σώμα την ώρα του ύπνου, έχοντας πάρει τη μορφή ατμών οι οποίοι μπαίνουν και βγαίνουν από τα ρουθούνια και το στόμα. Αργότερα, αναπτύχθηκε η ιδέα ότι μεταναστεύει σε ένα βρέφος ή σε κάποιο μέλος του οικογενειακού περιβάλλοντος του νεκρού, γεγονός που δικαιολογούσε την ομοιότητα μεταξύ των συγγενικών προσώπων.

Στις περισσότερες παραδόσεις ο θάνατος δεν αντιμετωπίζεται ως η τελική και απόλυτη εκμηδένιση, αλλά ως μέρος ενός συνεχιζόμενου κύκλου. Ιδέες σχετικές με τη μετενσάρκωση συναντάμε στην αρχαία θρησκεία των ιουδαίων, που οι ναοί τους ήταν πολυθεϊστικοί (περίπου μέχρι την περίοδο ανάμεσα στον 8ο και 6ο αιώνα π.Χ.). επιπλέον, την πεποίθηση της επαναφοράς της ψυχής στη γη είχαν αποδεχθεί οι Εσσαίοι, οι φαρισαίοι και οι καραϊτες, ενώ αποτελούσε βασική συνισταμένη της καμπαλιστικής θεολογίας του μεσαίωνα. Δεν είναι παράξενο που η ιδέα του θανάτου και της αναγέννησης συνιστούσε αναπόσπαστο κομμάτι της μόρφωσης των πρώτων πατέρων της εκκλησίας, αφού είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι επίσκοποι των πρώτων χριστιανικών χρόνων ανατράφηκαν σε παγανιστικό περιβάλλον. Ωστόσο, βλέπουμε ότι, ενώ η πίστη στη μετενσάρκωση στην ανατολή διατηρήθηκε ζωντανή, στη δύση αποδυναμώθηκε μέχρι την εποχή του μεσαίωνα και της αναγέννησης.

Ο ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ

Σε αντίθεση με τον χριστιανισμό, τον ισλαμισμό και τον ιουδαϊσμό, που υποστηρίζουν ότι ο άνθρωπος ζει μόνο μια φορά, ο ινδουισμός και ο βουδισμός θεωρούν την επίγεια ζωή ένα είδος "σχολείου", στο οποίο επανέρχονται οι ψυχές μέχρι την πνευματική ωρίμανση και τελειοποίησή τους. Η κλασική μορφή του δόγματος της μετενσάρκωσης διαμορφώθηκε στην Ινδία, αλλά σίγουρα όχι νωρίτερα από τον 9ο αιώνα π.Χ., τότε δηλαδή που συγκροτήθηκαν τα γραπτά του βράχμαν. Σχετίζεται άμεσα με τις διδασκαλίες και τις πρακτικές του βουδισμού, του ζαϊμανισμού, του ινδουισμού, του σιχισμού και του σουφισμού. Κατά τη διάρκεια της εξάπλωσης του βουδισμού η ιδέα της μετενσάρκωσης προσαρμόστηκε στον κινέζικο ταοϊσμό (όχι πριν τον 3ο αιώνα π.Χ.)

Ολόκληρο το θεωρητικό οικοδόμημα του ινδουισμού είναι θεμελιωμένο στην αρχή της επιβίωσης της ψυχής και στην άποψη ότι η παρούσα ζωή δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια περίοδος προετοιμασίας για την επόμενη. Σύμφωνα με τη σαμσάρα (η λέξη αποδίδει τις έννοιες τροχός της ζωής και μετανάστευση της ψυχής κι εμφανίζεται πρώτη φορά στις ουπανισάδες, τα ινδικά ιερά κείμενα), την ινδουιστική έννοια της μετενσάρκωσης και τον πανίσχυρο συμπαντικό νόμο του κάρμα (από τη λέξη kri που σημαίνει κάνω), τα πάντα προκαθορίζονται από τις πράξεις προηγούμενων ζωών. Έτσι, την ευθύνη για την τιμωρία ή την επιβράβευση δεν την έχει κάποια υπερφυσική οντότητα, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος, ανάλογα με τον τρόπο που ζει κι ενεργεί, σε σχέση με τον ηθικό και κοσμικό νόμο του ντάρμα.

"Πολλές είναι οι περασμένες μου ζωές", λέει στη μπαγκαβάτ γκιτά ο κρισνά στον αρζούνα, "καθώς και οι δικές σου ω αρζούνα. Εγώ τις γνωρίζω όλες, όμως εσύ δεν τις γνωρίζεις, ω μάστιγα των εχθρών. Αν κι εγώ είμαι ο αγέννητος, αν κι εγώ είμαι ο αδιάφθορος μέσα στην ίδια μου την ύπαρξη, αν κι εγώ είμαι ο κύριος όλων των υπάρξεων, στηρίζομαι στην ίδια μου τη φύση και γεννιέμαι μέσα στην ίδια μου τη μάγια, κάθε φορά που σβήνει το ντάρμα κι ανέρχεται η αδικία, τότε εγώ γεννιέμαι. Για τη λύτρωση των καλών, για την καταστροφή εκείνων που κάνουν το κακό, για να τοποθετήσω τη δικαιοσύνη στο θρόνο, γεννιέμαι εγώ από περίοδο σε περίοδο".

Η αντιιερατική μεταρρύθμιση του βούδα (περίπου το 550 π.χ.) απόσπασε από τους βραχμανούς το αποκλειστικό δικαίωμα μεσολάβησης που απολάμβαναν επί πολλά χρόνια σχετικά με την απελευθέρωση των ανθρώπων από τις συνέπειες της εφαρμογής του καρμικού νόμου μέσα από τις αλλεπάλληλες μετενσαρκώσεις. Ενώ από την άλλη η άποψη ότι μόνο μέσα από την προσωπική αναγνώριση των αιτιών που προκαλούν τα πάθη μπορεί ο άνθρωπος να λυτρωθεί από αυτά και να περάσει στη νιρβάνα

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

από τη στιγμή που η ανατολίτικη ιδέα της μετενσάρκωσης έφτασε στην ευρώπη, η σημασία της άλλαξε. Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα ήταν ένα δόγμα αποκλειστικά για τους μυημένους κάποιων μυστικιστικών παραδόσεων, οι οποίες το υιοθέτησαν από το νεοπλατωνισμό. Μόνο στο τέλος του 19ου αιώνα άρχισε να προωθείται η ιδέα της θεοσοφίας και αργότερα της ανθρωποσοφίας. Το ισχυρό ιερατείο τους, μαζί με αυτό πολλών γκουρού της ανατολής και ιδιαίτερα μέσα από τις προσπάθειες του κινήματος της νέας εποχής, κατέστησε την κοινωνία, έτσι που έγινε ένα από τα πιο γοητευτικά δόγματα όσον αφορά την εξήγηση της καταγωγής και του νοήματος της ζωής.

Η ιδέα βέβαια της μετενσάρκωσης δεν έγινε ποτέ δεκτή από τα επίσημα χριστιανικά ιερατεία, κι αυτό διότι υπονομεύει τις βασικές του αρχές. Καταρχάς, καθιστά, την κυριαρχία του θεού στη δημιουργία μάταιη, μετατρέποντάς τον απλό παρατηρητή της ανθρώπινης τραγωδίας. Συγχρόνως, η πίστη στην ιδέα της μετενσάρκωσης μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την έννοια της ηθικής (το έγκλημα και η αμαρτία δεν θα είναι παρά τα χρέη προηγούμενων ζωών που πρέπει να αποπληρώσει το θύμα, η δε κοινωνική αδικία δεν θα πρέπει να τιμωρείται, από τη στιγμή που κάτι τέτοιο θα πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια της επόμενης ζωής).

Ωστόσο, ο βασικός λόγος που η μετενσάρκωση έχει απορριφθεί από το χριστιανισμό είναι το γεγονός ότι συνιστά απειλή για το θεμελιώδη ρόλο που διαδραματίζει η θυσία του χριστού, στα πλαίσια της χριστιανικής θεωρίας. Αν, δηλαδή, πρόκειται να πληρώσουμε εμείς οι ίδιοι για τις αμαρτίες μας και να λυτρωθούμε χάρη στις δικές μας προσπάθειες κατά τη διάρκεια των επόμενων ζωών μας, αποδίδεται σχετικά με τη σωτηρία του ανθρώπου. Παρ' όλα αυτά, η μοντέρνα εκδοχή της μετενσάρκωσης είναι ουσιαστικά διαφορετική από αυτό που δήλωναν οι ανατολικές θρησκείες. Η νέα εποχή τη θεωρεί μια αιώνια πορεία της ψυχής προς ανώτερα επίπεδα πνευματικής ύπαρξης κι όχι ένα μαρτύριο από το οποίο ο άνθρωπος πρέπει να ξεφύγει με κάθε τρόπο, καταργώντας την ατομικότητά του

Επηρεασμένοι από τη γενικότερη χριστιανική άποψη, αλλά απορρίπτοντας κατηγορηματικά την κλασική ιδεολογία της ανατολής, πολλοί σήμερα θεωρούν πως η οντότητα που μετενσαρκώνεται είναι η ψυχή μας, η οποία διατηρεί της ιδιότητες τα ης ατομικότητας από τη μια ζωή στην άλλη. Αυτός ο συμβιβασμός προφανώς προέκυψε από την επιθυμία να προσαρμοστεί το δόγμα της μετενσάρκωσης στο δυτικό τρόπο σκέψης. Η ιδέα ότι ουσιαστικά μετενσαρκώνεται κάτι απρόσωπο είναι πολύ αφηρημένη για να γίνει εύκολα αποδεκτή από τη δυτικό άνθρωπο, με αποτέλεσμα η δύση να χρειάζεται μια πιο ήπια εκδοχή αυτού του δόγματος. Αν και αυτή η τάση αποδεικνύει τη λαχτάρα της ψυχής αρκετά από την πνευματικότητα της ανατολής. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να δεχτούμε ή να απορρίψουμε την ιδέα της μετενσάρκωσης – το πιθανότερο είναι να μη μάθουμε ποτέ οι ίδιοι αν μετενσαρκωθήκαμε ή όχι. Αν η υπόσχεση της αιώνιας ζωής είναι κυριολεκτική ή μεταφορική ή αν πιστεύουμε στη μετενσάρκωση ή στην ανάσταση, αν ζούμε σαν η κάθε μας σκέψη και πράξη να ζουν για πάντα, τότε έχουμε συναντήσει τη μεγαλύτερη πρόκληση όλων των θρησκειών, αρχαίων και σημερινών.

ΧΡΕΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΖΩΗ

Γύρω στον 1ο αιώνα π.Χ. οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι μελετητές ανακάλυψαν με έκπληξη ότι οι δρυΐδες, η ιερατική τάξη των Κελτών, συμπεριλάμβαναν στο δόγμα τους τη μετενσάρκωση. Με τον καιρό μάλιστα αποκαλύφθηκε το γεγονός ότι οι Κέλτες πίστευαν τόσο έντονα στην επαναφορά τους στη ζωή ώστε δανείζονταν χρήματα ή άλλα υλικά αγαθά με τη δέσμευση να τα επιστρέψουν σε κάποια άλλη ζωή!

Ο διόρδος σίκουλος παρατήρησε ότι οι δρυΐδες πίστευαν ότι οι "ψυχές των ανθρώπων είναι αθάνατες και πως ύστερα από την πάροδο ορισμένων ετών ζουν μια δεύτερη ζωή, κατά την οποία η ψυχή μπαίνει σε κάποιο άλλο σώμα". Από δε το φιλόσοφο στράβωνα μαθαίνουμε ότι υποστήριζαν πως "οι ψυχές των ανθρώπων όπως και το σύμπαν είναι άφθαρτες". Για τους δρυΐδες υπήρχαν τρεις κόσμοι: α) ένας κόσμος της ευτυχίας που βρίσκεται πάνω, β) ένας άλλος θλίψης από κάτω και γ) αυτός στον οποίο ζούμε, όπου επικρατεί τόσο απόλυτη ισορροπία του καλού και του κακού ώστε ο άνθρωπος έχει άμεσα τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα στα δυο. Κι ανάλογα με την επιλογή του η ψυχή του μετά το θάνατο στέλνεται σε έναν από τους δυο άλλους κόσμους, προκειμένου να εξαγνιστεί και να επιστρέψει σε μιαν άλλη ζωή.

Η ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΤΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Σύμφωνα με τον ηρόδοτο, η πανάρχαια διδασκαλία της επαναφοράς της ψυχής γεννήθηκε στην Αίγυπτο: "Αιγύπτιοι εισί οι ειπόντες, ως ανθρώπου ψυχή αθάνατος εστί, του σώματος δεν καταφθίνοντος ες άλλο ζώον αιεί γιμόμενον εσδύεται". Η αιγυπτιακή βίβλος των νεκρών περιγράφει το ταξίδι της ψυχής στον επόμενο κόσμο χωρίς αυτή να ξανά επιστρέψει στη γη. Όπως είναι γνωστό, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ταρίχευσαν τους νεκρούς, ώστε να διατηρηθεί το σώμα, για να συντροφεύει την ψυχή στον άλλο κόσμο, γεγονός που αποδεικνύει ότι μάλλον πίστευαν περισσότερο στη νεκρανάσταση παρά στη μετενσάρκωση.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη σχετικά με το θέμα της μετενσάρκωσης στην αρχαία Αίγυπτο είχε ο γαλλοϊσπανικής καταγωγής αποκρυφιστής Gerard που έγινε διάσημος με το ψευδώνυμο papus. Αναφέρει, λοιπόν, ότι οι Αιγύπτιοι υποστήριζαν πως κατά τη διάρκεια της ζωής το πνεύμα κατευθύνει τις ενέργειες του σώματος με τη βοήθεια δυνάμεων που εκπέμπονται από την περιοχή του ουρανού, όπου βρίσκεται ο πολικός αστέρας. (έτσι δικαιολογείται το γεγονός ότι η είσοδος των πυραμίδων είναι στραμμένη προς τον πολικό αστέρα).

Μετά το φυσικό θάνατο, οι Αιγύπτιοι ως ικανοί χειριστές των αστρικών δυνάμεων εμπόδιζαν το διασκορπισμό των σωματικών κυττάρων, αλατίζοντας κι αρωματίζοντας το σώμα επί τρεις μήνες, συγκρατώντας με τον τρόπο αυτόν την αστρική δύναμη που θα προκαλούσε τη διαδικασία της αποσύνθεσης. Προχωρούσαν όμως και παραπέρα: εκτελώντας μια πολύπλοκη τελετουργία, επικαλούνταν τις αστρικές δυνάμεις που περιστρέφονται γύρω από τον πολικό αστέρα, για να τις κατευθύνουν στη συνέχεια στο ομοίωμα της μούμιας. Ο papus υποστηρίζει ότι οι Αιγύπτιοι είχαν δημιουργήσει με τον τρόπο αυτόν υπόγειες πόλεις, με αποτέλεσμα να μπορούν να δρουν στο αστρικό πεδίο της γης, "σταθεροποιώντας για μεγάλο χρονικό διάστημα τον πόλο του πολιτισμού στη χώρα τους κι εν συνεχεία καθυστερώντας τη μετενσάρκωση των ανθρώπων, πολεμώντας έτσι μέσω της επιστήμης με τις δυνάμεις της ειμαρμένης".

Πηγή: alito.gr

ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ (OSHO)

Αυτό που ονομάζουμε έρωτα, στην πραγματικότητα είναι ένα ολόκληρο φάσμα του σχετίζεσθαι, που φθάνει από τη Γη στον ουρανό.

Σε πιο γήινο επίπεδο, ο έρωτας είναι σεξουαλική έλξη. Πολλοί από μας μένουν κολλημένοι εκεί, επειδή η διαπαιδαγώγησή μας έχει φορτώσει τη σεξουαλικότητά μας με ένα σωρό προσδοκίες και απωθημένα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με το σεξουαλικό έρωτα είναι ότι ποτέ δεν κρατάει. Μόνο αν αποδεχθούμε το γεγονός αυτό, μπορούμε να το γιορτάσουμε γι' αυτό που είναι στ' αλήθεια, να το καλωσορίσουμε όταν συμβαίνει και να το αποχαιρετίσουμε με ευγνωμοσύνη όταν τελειώνει.

Έτσι, καθώς ωριμάζουμε, μπορούμε να αρχίσουμε να βιώνουμε τον έρωτα που υπάρχει πέρα από τη σεξουαλικότητα και τιμά τη μοναδική ατομικότητα του άλλου. Αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι ο σύντροφός μας συχνά λειτουργεί σαν καθρέπτης, αντικατοπτρίζοντας αόρατες όψεις του βαθύτερου εαυτού μας και βοηθώντας μας να γίνουμε ολόκληροι.

Αυτός ο έρωτας βασίζεται στην ελευθερία, όχι στην προσδοκία ή στην ανάγκη. Τα φτερά του μας πηγαίνουν όλο και ψηλότερα προς την παγκόσμια Αγάπη που βιώνει τα πάντα σε ένα!

Τρία πράγμα να θυμόμαστε: Η κατώτατη Αγάπη είναι το σεξ. Είναι σωματικό. Ο ανώτατος εξευγενισμός της Αγάπης είναι η συμπόνια. Το σεξ είναι κάτω από την Αγάπη, η συμπόνια είναι πάνω από την Αγάπη, η Αγάπη βρίσκεται ακριβώς στη μέση.

Πολύ λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν τι είναι έρωτας. Οι ενενήντα εννέα στους εκατό ανθρώπους, δυστυχώς νομίζουν ότι η σεξουαλικότητα είναι έρωτας. Δεν είναι! Η σεξουαλικότητα είναι πολύ ζωώδης. Σίγουρα έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε έρωτα, αλλά δεν είναι πραγματικός έρωτας, είναι απλώς και μόνο μία δυνατότητα...

Αν γίνεις συνειδητός και ξύπνιος, διαλογιστικός, τότε το σεξ μπορεί να μεταμορφωθεί σε έρωτα. Και αν η διαλογιστικότητα σου γίνει ολοκληρωτική, απόλυτη, ο έρωτας μπορεί να μεταμορφωθεί σε συμπόνια. Το σεξ είναι ο σπόρος, ο έρωτας είναι το λουλούδι, η συμπόνια είναι το άρωμα.

Ο Βούδας όρισε τη συμπόνια ως "αγάπη συν διαλογισμό". Όταν ο έρωτάς σου δεν είναι μόνο ένας πόθος για τον άλλον, όταν ο έρωτάς σου δεν είναι μόνο ανάγκη, όταν ο έρωτάς σου είναι μοίρασμα, όταν ο έρωτάς σου δεν είναι ζητιάνου, αλλά αυτοκράτορα, όταν ο έρωτάς σου δεν ζητάει αντάλλαγμα, αλλά είναι έτοιμος μόνο να δώσει - να δώσει για τη χαρά του δοσίματος και μόνο - τότε πρόσθεσε το διαλογισμό και θα αναδυθεί αγνό άρωμα. Αυτό είναι συμπόνια.

Η συμπόνια είναι το υψηλότερο φαινόμενο!

OSHO

Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΨΥΧΩΝ

Βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας καινούργιας Εποχής όπου σημαντικές αλλαγές πρόκειται να συμβούν! Ήρθε ο καιρός που οι αδελφές ψυχές θα είναι πια μαζί. Για να συντελέσουν ένα σημαντικό έργο, για το καλό της ανθρωπότητας! Πολλά νέα συμβόλαια πρόκειται να γίνουν με διάρκεια στο χρόνο, με αγαπημένες ψυχές που θα δουλέψουν μαζί. Για το όραμα ενός νέου κόσμου, γεμάτο με Αγάπη και Ειρήνη!

Αυτός είναι ένας δωδεκάλογος που θα σας βοηθήσει να αναγνωρίσετε πιο εύκολα τον καρμικό σας σύντροφο!

1) Θαυμάζει ο ένας τον άλλον
2) Σέβεται ο ένας τον άλλον
3) Εμπιστεύεται ο ένας τον άλλον
4) Υποστηρίζει ο ένας τον άλλον
5) Νοιάζεται ο ένας τον άλλον
6) Συμπαραστέκεται ο ένας στον άλλο
7) Δίνει χαρά ο ένας στον άλλο
8) Συμβουλεύεται και ακούει ο ένας τον άλλο
9) Δεν μπορεί να χωρίσει ο ένας από τον άλλο
10) Είναι αφοσιωμένος ο ένας στον άλλο
11) Έχει μάτια μόνο ο ένας για τον άλλο
12) Αποζητά πάντα ο ένας τον άλλο

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ... ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗΣ!

Ένας διάλογος ενδυνάμωσης με την καρδιά μας!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις παγωμένη...

Εσύ θα πρέπει πάντα να σκορπάς τη φλόγα σου!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις προδομένη...

Εσύ θα πρέπει πάντα να εμπιστεύεσαι!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις προσγειωμένη...

Εσύ θα πρέπει συνέχεια να ονειρεύεσαι!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις απογοητευμένη...

Εσύ θα πρέπει να σηκώνεσαι ξανά!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις απομονωμένη...

Εσύ θα πρέπει να αγκαλιάζεις όλο τον κόσμο!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις μοναχικός Άγγελος...

Εσύ θα πρέπει να σκορπίζεις το Φως σου παντού!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις πως η ζωή σου χάνεται...

Εσύ θα πρέπει να αναγεννιέσαι κάθε φορά!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις λυπημένη...

Εσύ θα πρέπει να πιστεύεις σε ένα καλύτερο αύριο!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις πληγωμένη...

Εσύ θα πρέπει με πίστη να προχωράς!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις πως ανήκεις αλλού...

Εσύ θα πρέπει να αποδέχεσαι τη ζωή που επέλεξες!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις μοναξιά...

Εσύ θα πρέπει να γεμίζεις με την παρουσία σου!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις πως δεν σε στηρίζουν...

Εσύ θα πρέπει να στέκεσαι στα δικά σου πόδια!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις πως πια δεν ονειρεύεσαι...

Εσύ θα πρέπει να βάζεις στόχους από την αρχή!

Καρδιά μου... τι κι αν νιώθεις κουρασμένη...

Εσύ θα πρέπει να ανακτάς το κουράγιο σου!

Καρδιά μου... τι κι αν οι δυσκολίες σε λύγισαν...

Εσύ θα πρέπει να πιστεύεις στις δυνάμεις σου!

Καρδιά μου... τι κι αν η ζωή σε σκλήρυνε...

Εσύ θα πρέπει να νιώθεις πάντοτε συμπόνια!

Καρδιά μου... αξίζεις τα πάντα και τα καλύτερα!

© Κείμενο: Maro karma

ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΥΧΕΣ

Οι αδελφές ψυχές διαμορφώνονται κατά τη διάρκεια των ενσαρκώσεών τους. Συναντιούνται ξανά και ξανά (ίσως στην αρχή για να κλείσουν κάποιους λογαριασμούς ή γιατί τους άρεσε η ποιότητα της σχέσης τους) και στην πορεία «αδελφοποιούνται»! Αγαπιούνται τόοοοοσο πολύ που δεν μπορούν να είναι ξεχωριστά.... Έτσι, ακολουθούν η μία την άλλη στις εκάστοτε ενσαρκώσεις τους.

Δύο αδελφές ψυχές μπορεί να επιλέξουν να ενσαρκωθούν σαν συγγενείς, επιστήθιοι φίλοι, ζευγάρι κ.λ.π. Στο τέλος, όμως, επιλέγουν να συναντηθούν σαν ζευγάρι μια και οι ενέργειες που εκλύονται είναι πιο δυνατές μέσα από τον έρωτα = δημιουργία!

Μη ξεχνάμε, όμως, ότι εδώ μιλάμε για γηραιές ψυχές! Οι νέες ή οι άγουρες ψυχές δεν έχουν προλάβει να διαμορφώσουν μία αδελφή ψυχή. Και επειδή η γη βρίσκεται σε ένα χαμηλό επίπεδο εξέλιξης, συνήθως τα άτομα που έχουν έρθει εδώ για μία αποστολή, έχουν την πιθανότητα να συναντήσουν τη αδελφή τους ψυχή. Άρα, μετρώνται στα δάκτυλα ενός χεριού....

Η Αγάπη είναι το πρωταρχικό σημείο που διακρίνει τις αδελφές ψυχές. Για να έχουν δημιουργηθεί δύο αδελφές ψυχές σημαίνει ότι στο διάβα των ενσαρκώσεών τους έχουν αγαπηθεί ΑΠΟΛΥΤΑ!

Στη πάροδο των ενσαρκώσεων, όταν η Αγάπη γίνεται απόλυτη, συνήθως έρχεται με το αντίθετο φύλο γιατί μέσα από τον έρωτα εκλύεται έντονη δημιουργία, ενέργεια και δράση....

Η ερωτική αγάπη δίνει την ευκαιρία στην απόλυτη Αγάπη να αναπτυχθεί, μέσα από τις έντονες ενέργειες που εκλύονται! Δημιουργείται, τότε, η Αγάπη άνευ όρων... η οποία πηγάζει αυθόρμητα... στις αδελφές ψυχές...

Για να φθάσει μία ψυχή στο σημείο να έχει αδελφή ψυχή, σημαίνει ότι έχει περάσει όλα τα στάδια της εξελικτικής της διαδικασίας, να έχει, γενικά, ωριμάσει...

Λέγεται, πως συναντάς την αδελφή σου ψυχή και παραμένεις μαζί της, μόνο όταν έχεις να συντελέσεις μαζί της ένα σημαντικό έργο, μία αποστολή για το καλό της ανθρωπότητας....

Υπάρχουν τρεις τύποι αδελφών ψυχών…

Αδελφές ψυχές…! Είναι σαν λουλούδια από το ίδιο φυτό!

Αδελφές φλόγες…! Είναι σαν πέταλα από το ίδιο λουλούδι!

Δίδυμες φλόγες…! Είναι σαν ένα πέταλο λουλουδιού κομμένο στα δύο!

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα για τις αδελφές ψυχές....

Εσείς, η αδελφή σας ψυχή απέναντι και στη μέση... ένας καθρέπτης! Αν μέσα από αυτό τον καθρέπτη βλέπετε τον εαυτό σας... τότε απέναντί σας βρίσκεται η αδελφή σας ψυχή!

Το δεύτερο παράδειγμα πηγάζει από μία ταινία με τους Αρνολντ Σβαντζενέγκερ και Ντάνι Ντε Βίτο. Νομίζω ότι ο τίτλος της ήταν «Οι δίδυμοι». Στην ταινία αυτή οι δύο πρωταγωνιστές ήταν δύο δίδυμα αδέλφια που συναντήθηκαν για πρώτη φορά μετά από χρόνια... Δείχνει ότι έκαναν ταυτόχρονα τις ίδιες κινήσεις μαζί, έλεγαν τα ίδια πράγματα, είχαν τις ίδιες συνήθειες.....

Εσείς και η αδελφή σας ψυχή στο αυτοκίνητο... Αν ταυτόχρονα και οι δύο μαζί βάλετε τις ζώνες ασφαλείας και με ένα στόμα πείτε την ίδια φράση..... ε... τότε σίγουρα βρίσκεστε με την αδελφή σας ψυχή....

ΑΔΕΛΦΕΣ ΨΥΧΕΣ... Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Με την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο γεμάτο με Αγάπη!

Πριν έρθουμε στη Γη σαν εθελοντές...

Αποφασίσαμε με μία αγαπημένη μας ψυχή να δουλέψουμε μαζί στη Νέα Εποχή...

Η ψυχή αυτή ανήκει στην κατηγορία των αδελφών μας ψυχών...

Είναι ένα συμβόλαιο που κάναμε μαζί της στον Ουρανό!

Πως θα δουλέψουμε μαζί στη Νέα Εποχή...

Έχουμε ζήσει μαζί της άπειρες ενσαρκώσεις...

Και έχουμε αγαπηθεί απόλυτα...

Γνωρίζουμε η μία την άλλη τόσο καλά...

Γι' αυτό και ο έρωτας που θα εκλυθεί θα είναι Ουράνιος...

Όταν συναντηθούμε, οι ψυχές μας θα αναγνωριστούν αμέσως...

Θα εν-θυμηθούμε την Αγάπη μας από την πρώτη ματιά...

Και μία δυνατή έλξη θα μας φέρει κοντά...

Εκείνη την κατάλληλη στιγμή που θα συναντηθούμε!

Θα βοηθήσει η μία την άλλη να εν-θυμηθεί και να αφυπνιστεί...

Μια και το έχουμε κάνει τόσες άλλες φορές...

Σε άλλες ανάλογες αποστολές...

Θα γίνουμε δάσκαλοι ο ένας για τον άλλον...

Αλλά και συνοδοιπόροι και συνεργάτες...

Θα εργαστούμε μαζί με χαρά και η μεγάλη μας Αγάπη θα δίνει πάντα το καλό παράδειγμα στους άλλους...

Αμήν...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΖΩΑ

Υπάρχουν δύο είδη ψυχών στη Γη, οι ψυχές που έχουν έρθει προς εξέλιξη και οι διδάσκαλοι! 

Οι ψυχές που έχουν έρθει προς εξέλιξη, είναι ψυχές που ανήκουν στην τρίτη βαθμίδα, νέες και άγουρες. Οι ψυχές αυτές, σαν πιο άγουρες, έχουν πιο πυκνό αστρικό σώμα και μεγαλύτερη ανάγκη για ζωική τροφή!

Οι διδάσκαλοι, αντίθετα, σαν γηραιές ψυχές, έχουν πιο αραιό αστρικό σώμα, γι' αυτό και η ζωική τροφή τους επιβαρύνει!

Για να μπορέσει μία νέα ψυχή να προχωρήσει, χρειάζεται να αραιώσει περισσότερο το αστρικό της σώμα και αυτό μπορεί να το επιτύχει λαμβάνοντας λιγότερη, ως και καθόλου ζωική τροφή!

Στην τρίτη βαθμίδα εξέλιξης που ανήκει η Γη και τα ζώα δοκιμάζονται μέσα από τη θυσία τους.

Όλοι και όλα εξελίσσονται, σύμφωνα με το κοσμικό Σχέδιο!

Ήρθε η ώρα της μεγάλης αλλαγής του πλανήτη, στη μετάβαση του στην πέμπτη βαθμίδα και όλοι χρειάζεται να συμβάλλουμε σε αυτήν, γήινοι και διδάσκαλοι...

Και τι καλύτερο από το πρώτο βήμα, το σεβασμό προς τα ζώα;

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

"Αν αγαπάς κάποιον, άσε τον να φύγει. Αν γυρίσει πίσω είναι δικός σου, αν δεν γυρίσει δεν ήταν ποτέ..."! 

1. Η δύναμη της σκέψης

Η Αγάπη αρχίζει με μία σκέψη. Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Αλλάξτε τις σκέψεις σας και αλλάξτε τα συναισθήματα σας, είναι πολύ απλό! Εάν έχετε αρνητικές σκέψεις, αισθάνεστε θυμό, δυσπιστία, ζήλια... και αν το μυαλό σας είναι γεμάτο με Αγάπη, νιώθεις την Αγάπη, τη χαρά, την ευτυχία... Οι σκέψεις Αγάπης δημιουργούν μία ζωή γεμάτη με Αγάπη και με στοργική σχέση. Ως εκ τούτου, αν θέλετε να αγαπάτε, δημιουργήστε την! Ο μόνος αξιόπιστος τρόπος για να μάθετε ποιο είναι το ιδανικό σας προτού ακόμα συναντηθείτε, σκεφθείτε τις ιδιότητες που θέλετε να έχει!

2. Η δύναμη του σεβασμού

Όταν αγαπάς κάποιον ή κάτι, πρέπει πρώτα να τον σέβεσαι! ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ, θα πρέπει να σέβεσαι τον Εαυτό σου, αν δεν αγαπάς και δεν σέβεσαι τον εαυτό σου, είναι πολύ δύσκολο να αγαπάς και να σέβεσαι τους άλλους! Πρέπει να μάθετε να αποδέχεστε τον εαυτό σας, να εκτιμάτε τον εαυτό σας, δεν έχει σημασία τι σκέφτονται οι άλλοι ή τι λένε για σας... Κάθε ένας από εμάς είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ και ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟΣ... Δεν έχει σημασία το χρώμα του δέρματος του, η θρησκεία του ή οι φιλοσοφικές ιδεολογίες του! Ακόμα και γι' αυτό και μόνο κάθε πλάσμα στη Γη αξίζει σεβασμό!

3. Η δύναμη του δοσίματος

Αν θέλετε να πάρετε Αγάπη, δώστε Αγάπη... Όσο περισσότερο δίνετε, τόσο περισσότερο θα πάρετε... Η Αγάπη είναι σαν μπούμερανγκ, έρχεται πάντα πίσω... Ίσως όχι πάντα από το πρόσωπο που τη δώσαμε, αλλά θα εξακολουθεί να έρχεται πίσω σε μας. Και θα επιστρέψει στο εκατονταπλάσιο... Το απόθεμα της Αγάπης είναι απεριόριστο, όταν δίνουμε Αγάπη δεν χάνεται. Χάνεται, μόνο όταν δεν την προσφέρουμε σε άλλους... 

Αν θέλετε να ζήσετε την Αληθινή Αγάπη, θα πρέπει να είσαστε πρόθυμοι να δώσετε Αγάπη χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς να απαιτείτε τίποτα σε αντάλλαγμα... Ένα δώρο δεν είναι δώρο, αν δεν δοθεί δωρεάν. Η αληθινή Αγάπη είναι άνευ όρων, δεν ζητά τίποτα σε αντάλλαγμα... Το να αγαπάς σημαίνει να δώσεις ένα μέρος του εαυτού σου χωρίς ανταλλάγματα και επιφυλάξεις. ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ!

Πριν ξεκινήσετε μία σχέση, ρωτήστε τον εαυτό σας, αν είσαστε διατεθειμένοι να δώσετε στον άλλον, παρά να λάβετε... Η μυστική συνταγή στη ζωή της ευτυχισμένης σχέσης Αγάπης δεν είναι αυτά που μπορείτε να ΠΑΡΕΤΕ, αλλά αυτά που μπορείτε να ΔΩΣΕΤΕ...!

4. Η δύναμη της φιλίας

Αν θέλετε να βρείτε την αληθινή Αγάπη, πρέπει πρώτα να βρείτε έναν αληθινό φίλο... Με το σύντροφο σας πρέπει να μοιράζεστε τις ίδιες απόψεις, τις αξίες και τους στόχους σας... Το να αγαπάς αληθινά κάποιον, σημαίνει να τον αγαπάς για αυτό που είναι και όχι για αυτό θα ήθελες να είναι... Η φιλία είναι το έδαφος στο οποίο αναπτύσσονται οι σπόροι της Αγάπης... Αν θέλετε να έχετε μία σχέση Αγάπης, πρώτα πρέπει να είσαστε φίλοι!

5. Η δύναμη της αφής

Η Αγάπη είναι η πιο ισχυρή θεραπευτική δύναμη στο Σύμπαν. Η επαφή της έχει απίστευτη ενέργεια, κάνει θαύματα! Το άγγιγμα, είναι μια από τις πιο ισχυρές εκφράσεις της Αγάπης, σπάει τους φραγμούς και ενισχύει τις σχέσεις! Αλλάζει τη φυσική και συναισθηματική κατάσταση και κάνει τους ανθρώπους πιο επιρρεπείς στην Αγάπη... Το άγγιγμα, μπορεί να ζεστάνει την ψυχή και να θεραπεύσει το σώμα... Όταν ανοίγουμε τα χέρια, αποκαλύπτεται η καρδιά!

6. Η δύναμη της αρχής "Δώστε ελευθερία"

Υπάρχει μία κινέζικη παροιμία που λέει: "Αν αγαπάς κάποιον, άσε τον να φύγει. Αν γυρίσει πίσω είναι δικός σου, αν δεν γυρίσει δεν ήταν ποτέ". Όταν αγαπάς κάποιον, πρέπει να σέβεσαι τις ανάγκες και τις επιθυμίες του. Εάν δεν μπορείς ν' αφήσεις κάποιον που αγαπάς, αυτό δεν είναι Αγάπη! Δεν μπορούμε  να ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΜΕ κάποιον να μας αγαπήσει, θα πρέπει να αφήνουμε ελεύθερους τους ανθρώπους που αγαπάμε... Αν αγαπάς κάποιον, θα πρέπει να του επιτρέψεις ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ! 

Αγάπη σημαίνει, ελευθερία από το φόβο, τις προκαταλήψεις, το ΕΓΩ και τις επιφυλάξεις! Απλά πρέπει να θυμάστε ότι κάθε πρόβλημα που προκύπτει (ζήλια, μίσος, πόνος, καθώς και όποιο άλλο αρνητικό συναίσθημα), φέρνει μαζί του και δώρα που μπορούν να εμπλουτίσουν τη ζωή σας... 

7. Η δύναμη της επικοινωνίας

Αν θέλουμε να μάθουμε πώς να αγαπάμε, πρώτα θα πρέπει να μάθουμε να συγχωρούμε και να απελευθερώσουμε τον εαυτό μας από το παρελθόν και τους πόνους και τις λύπες ! Όταν μαθαίνουμε να επικοινωνούμε ανοιχτά και με ειλικρίνεια, η ζωή μας αλλάζει. Πρέπει να εκφράζουμε τα συναισθήματα μας! Ποτέ δεν πρέπει να φοβόμαστε να πούμε τις δύο μαγικές λέξεις, «σ 'αγαπώ". Αν επικοινωνούμε ανοιχτά και με ειλικρίνεια! 

8. Η δύναμη της Αφοσίωσης

Το να αγαπάς σημαίνει, να μοιράζεσαι και να επικοινωνείς... Αφήστε τους ανθρώπους να γνωρίζουν ότι τους αγαπάτε και τους εκτιμάτε... Μην χάσετε ποτέ την ευκαιρία να επαινέσετε κάποιον! Η Αγάπη είναι αφοσίωση. Ο φόβος της δέσμευσης φέρνει φόβο. Ο φόβος είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την Αγάπη... Ο φόβος της αποτυχίας, ο φόβος της γελοιοποίησης, ο φόβος της απώλειας... 

9. Η δύναμη του πάθους

Για τις αληθινές σχέσεις Αγάπης χρειάζεται το πάθος. Ένα καθαρά σεξουαλικό πάθος μικρής διάρκειας, δεν μπορεί να είναι η βάση μίας μακροχρόνιας σχέσης. Το πάθος δεν περιορίζεται στο σεξ. Το πιο ισχυρό πάθος προέρχεται από τις σκέψεις και τα συναισθήματα. Ο αυθορμητισμός και οι εκπλήξεις ανάβουν το πάθος. Όταν χάνουμε το πάθος μας για κάτι, χάνουμε την αίσθηση της Αγάπης. Η ουσία της αγάπης και του πάθους είναι να ζούμε κάθε μέρα με πάθος. 

10. Η δύναμη της εμπιστοσύνης

Είναι αλήθεια, πως όταν αγαπάς πρέπει να δεσμεύεσαι και η δέσμευση αυτή θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στις σκέψεις και τις πράξεις... Η αφοσίωση είναι η πραγματική δοκιμασία της Αγάπης! Η εμπιστοσύνη είναι ουσιαστικής σημασίας έννοια που θα πρέπει να υπάρχει ανάμεσα σε δύο άτομα. Χρειάζεται, όχι μόνο να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον αλλά να πιστεύουν και στην έννοια της σχέσης!

Από τη ρώσικη ιστοσελίδα Prelest♥com, http://www.prelest.com/pro_lyubov/1106.html

ΒΡΑΔΙΑΣΕ ΨΥΧΗ ΜΟΥ...

Βράδιασε ψυχή μου...

Και ματώνει το κορμί μου...

Μα εσύ ακόμη προχωράς...

Δεν βλέπεις τα κουρέλια που φοράς;

Σ’ αυτό το δύσκολο το δρόμο...

Με τις ελπίδες μου στον ώμο...

Βράδιασε ψυχή μου...

Και πόσο σε θέλω μαζί μου...

Κουράγιο να μου δίνεις...

Να είσαι εκεί, να μη με αφήνεις...

Βράδιασε ψυχή μου...

Και θύμισε μου την αποστολή μου...

Γιατί την έχω πια ξεχάσει...

Με όλα αυτά που έχω περάσει...

Βράδιασε ψυχή μου...

Σ’ αναζητά η ύπαρξη μου...

Εκεί που τώρα περιμένω...

Να έρθει της ζωής το τρένο...

Μα εσύ ζητάς να ξημερώσει...

Με όλο τον πόνο που έχω νιώσει...

Βράδιασε ψυχή μου...

Έλα ξανά στη θύμηση μου...

Κουράγιο να μου δώσεις...

Και ξανά να με σηκώσεις...

Την ανατολή μαζί να δούμε...

Και με το φως της να λουστούμε...

Ξημέρωσε ψυχή μου...

© Κείμενο: Maro karma

ΨΥΧΗ ΜΟΥ...

Ψυχή μου... είναι ευτυχία να σε γνωρίζω...
Ψυχή μου... κανένας δεν μπορεί να σε πληγώσει, αν δεν του το επιτρέψεις εσύ...
Ψυχή μου... τι άλυτο μυστήριο είσαι για μένα...
Ψυχή μου... τι όμορφα που είναι όταν ταξιδεύεις αλλού...
Ψυχή μου... είσαι πάντα προστατευμένη...
Ψυχή μου... είσαι ελεύθερη να ονειρεύεσαι...
Ψυχή μου... ταξίδεψε με σε άλλες διαστάσεις...
Ψυχή μου... πόσο μου μοιάζεις...
Ψυχή μου... σου αξίζει κάθε ευτυχία...
Ψυχή μου... όλα είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής σου...
Ψυχή μου... κάποιες φορές νιώθεις απογοητευμένη...
Ψυχή μου... πόσο γρήγορα σηκώνεσαι ξανά...
Ψυχή μου... όλα είναι μια ψευδαίσθηση...
Ψυχή μου... δεν χρειάζεται να απογοητεύεσαι...
Ψυχή μου... δεν αξίζει να κλάψεις για κανέναν...
Ψυχή μου... όσοι αξίζουν τα δάκρυά σου, δεν θα σε κάνουν ποτέ να κλάψεις...
Ψυχή μου... μη σταματάς ποτέ να ελπίζεις...
Ψυχή μου... έρχονται καλύτερες μέρες...
Ψυχή μου... αυτοί που μας πληγώνουν ποτέ δεν ήσαν δικοί μας και όμοιοί μας...
Ψυχή μου... εσύ συνέχισε στο μονοπάτι σου προς το Φως...
Ψυχή μου... μη σε πτοούν οι ταλαιπωρίες...
Ψυχή μου... είσαι τόσο δυνατή...
Ψυχή μου... μου δίνεις πάντα κουράγιο...
Ψυχή μου... από εκεί ψηλά με προσέχεις...
Ψυχή μου... σου αξίζουν τα καλύτερα...
Ψυχή μου... σ' αγαπώ...

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ

Κάθε ψυχή στο διάβα των ενσαρκώσεων της περνάει από διάφορα στάδια μάθησης και εξέλιξης, ώστε να φθάσει στον τελικό της σκοπό, την εξομοίωσή της με το Θείο!

Κάθε ψυχή που έρχεται στη Γη έχει και μία συγκεκριμένη αποστολή;

Κάθε ψυχή που έρχεται στη Γη, έχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, μία συγκεκριμένη αποστολή... Ανάλογα με το επίπεδο εξέλιξής της, επιλέγει το χρόνο που θα παραμείνει στη Γη και τα μαθήματα που έχει να λάβει. Υπάρχουν ψυχές που έχουν επιλέξει να φύγουν νωρίς, είτε γιατί έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, είτε γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία ταρακουνούν ή προβληματίζουν τον περίγυρό τους. Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι μία ψυχή μπορεί να διαλέξει να εξελιχθεί και μέσα από τον πόνο ή τη θυσία; Έχει λεχθεί, από σοφούς δασκάλους, ότι η ψυχή μπορεί να εξελιχθεί μέσα από τη θυσία, την ανδρεία, την ταπεινοφροσύνη, την προσφορά προς το συνάνθρωπο κ.λ.π. Υπάρχουν ψυχές που διαλέγουν "απλές" ζωές για την εξέλιξή τους, αλλά πολλές και άλλες πιο "δύσκολες", αλλά λίγες.

 Λέγεται, ότι τα μωρά που γεννιούνται και πεθαίνουν νωρίς, είναι ψυχές που τερμάτισαν μόνες τους την προηγούμενη ζωή τους, πριν την καθορισμένη τους ώρα. Το χρονικό διάστημα, λοιπόν, που τους έμενε για να ζήσουν έρχονται και το "ισοφαρίζουν" σε μία επόμενη ενσάρκωση. Αυτό, μπορούμε να πούμε, ότι "βολεύει" το Σύμπαν, γιατί δεν υπάρχει καμία αιτία χωρίς αποτέλεσμα. Αν π.χ. για παράδειγμα υπάρχουν ψυχές που στο μάθημα της ζωής τους ήταν να βιώσουν το θάνατο ενός παιδιού, το Σύμπαν τις επιλέγει σαν γονείς της ψυχής εκείνης που έρχεται για να "συμπληρώσει" το χρόνο της προηγούμενης ενσάρκωσης της.

Ας εμπλουτίσουμε λίγο ακόμα το θέμα με κάποιες επισημάνσεις! 

 Η μία όψη του νομίσματος σε σχέση με το κάρμα, είναι ο νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος τον οποίο υποστηρίζουν κάποιες ανατολικές φιλοσοφίες και σχολές. Η άλλη όψη, όμως, μας λέει πως οι εμπειρίες μας δεν έγκεινται μόνο στο νόμο του κάρματος αλλά και στις ατομικές επιλογές της ψυχής προς εξέλιξη. Μία ψυχή μπορεί π.χ. να διαλέξει να γεννηθεί φτωχή ή άσχημη ή να βιώσει αρρώστιες, ώστε μέσα από αυτές τις καταστάσεις να δοκιμαστεί και κατ' επέκταση να εξελιχθεί η ίδια και οι άλλες γύρω της. Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξης, ανάλογες θα είναι και οι επιλογές της (αν είναι άγουρη η ψυχή οι επιλογές αυτές μπορεί να επιτελεστούν από τους οδηγούς της).

 Ακόμα και από τον πλούτο και από την ομορφιά μπορεί να δοκιμαστεί μία ψυχή. Μέσα από τον πλούτο να δείξει φιλανθρωπία και μέσα από την ομορφιά την ταπεινότητα να βιώσει, ίσως, το φθόνο των άλλων και τη ζήλια. Επίσης, αν έχει ενσαρκωθεί για να λάβει ένα συγκεκριμένο "μάθημα" και δεν το "περάσει", τότε θα ενσαρκωθεί ξανά για λάβει το ίδιο. Δεν υπάρχει ένας Θεός Τιμωρός, μόνο ένας Θεός γεμάτος Αγάπη, Συγχώρεση και Συμπόνια. Και δίνει ίσες ευκαιρίες σε όλες τις ψυχές!

Η άποψή μου είναι ότι το κάρμα έχει να κάνει, κυρίως, με τα μαθήματα της κάθε ψυχής, χωρίς να λειτουργεί σαν τιμωρία. Ανάλογα, πάλι, το επίπεδο εξέλιξής σου, αν είσαι μία άγουρη ψυχή, πιστεύω ότι ενσαρκώνεσαι σχετικά γρήγορα. Αν είσαι μία εξελιγμένη ψυχή, μπορεί να διαλέξεις να γίνεις οδηγός για άλλες ψυχές, αντί να ενσαρκωθείς ή να διαλέξεις να ενσαρκωθείς σε έναν "χαμηλό" πλανήτη για μία συγκεκριμένη αποστολή!

Η ψυχή τυχαία επιλέγει τις ενσαρκώσεις της ή αυτό γίνεται κατόπιν επιλογής ή καθοδήγησης;

Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξής μας, η επιλογή της ενσάρκωσής μας μπορεί να γίνει από τους Οδηγούς μας ή και από εμάς τους ίδιους! Αν η ψυχή είναι άγουρη ή νέα, συνήθως, έλκεται από παρόμοια επίπεδα, πλανήτες ή καταστάσεις με σκοπό την εξέλιξή της, μια και στο Σύμπαν υπάρχει αρμονία και νομοτέλεια. Το σίγουρο, πάντως, είναι πως δεν υπάρχει ένας Θεός τιμωρός, αλλά ένας Πατέρας γεμάτος από Αγάπη για όλα τα πλάσματα του.

Η ψυχή μπορεί να ενσαρκωθεί και σε ζώο ή πάντα ενσαρκώνεται σε άνθρωπο;

Υπάρχουν σχολές που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο (αυτό έγκειται στη θεωρία της μετεμψύχωσης). Η θεωρία της μετενσάρκωσης υποστηρίζει ότι η ψυχή του ανθρώπου ενσαρκώνεται μόνο σε άνθρωπο. Γενικά, υπάρχουν σχολές που υποστηρίζουν πως όταν γεννιέται μία ψυχή, ξεκινά την εξελικτική της διαδικασία από χαμηλά ενεργειακές μορφές ύπαρξης (π.χ. μονοκύτταρους οργανισμούς, φυτά κ.λ.π.) μέχρι τη στιγμή που θα εισέλθει σε νοήμονα όντα. Τώρα, υπάρχει η περίπτωση να ενσαρκώνεται και σε άλλους πλανήτες και σε άλλα επίπεδα εξέλιξης... το θέμα, όμως εδώ, γίνεται περίπλοκο!

Μήπως και οι ανισότητες που υπάρχουν στη Γη αποκοπούν σε κάτι;

Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε πολλές "ανισότητες". Άλλοι άνθρωποι κατέχουν υψηλές βαθμίδες και πόστα, άλλοι παλεύουν για την επιβίωση, άλλοι έχουν μία σωματική ή ψυχική αναπηρία κ.λ.π. Ένα σκεπτόμενο άτομο θα δει πως το γεγονός αυτό δεν είναι δίκαιο! Αν κάθε οντότητα έχει μόνο μία ζωή στη Γη, πως θα εξελιχθεί και πως θα πλησιάσει το Θείο; Και αν αυτή η οντότητα πιστεύει ότι αυτή είναι η μοναδική ενσάρκωση της, βλέποντας την ανισότητα γύρω της θα θυμώσει, θα αναρωτηθεί... Υπάρχει δικαιοσύνη; Η προσωπική μου γνώμη είναι, ότι κάθε ψυχή έχει το δικαίωμα, μέσα από τις διαδοχικές της ενσαρκώσεις, να βιώσει διαφορετικές εμπειρίες και να εξελιχθεί. Να δοκιμαστεί η ανδρεία της, μέσα από κάποια μάχη, το αίσθημα της δικαιοσύνης, μέσα από μία ηγεσία και η ταπεινότητα, μέσα από τη φτώχεια ή την ανέχεια. Όλα, λοιπόν, έγκεινται στο κάρμα και εξέλιξη!

Παρακινούμενη από το θέμα μεταφέρω μια μικρή ιστορία...

 Κάποτε ο Carlos Castaneda βρέθηκε με τον Δον Χουάν σε μία πόλη του Μεξικού. Καθώς περπατούσαν στο δρόμο συνάντησαν κάποια άπορα παιδάκια, άλλα ζητιάνευαν και άλλα έκαναν δουλειές "του ποδαριού" για να επιζήσουν. Λέει τότε ο Castaneda στο δάσκαλο του "Αχ... πόσο τα λυπάμαι αυτά τα καημένα τα παιδάκια" και ο Δον Χουάν του απαντά "Αυτά, είναι πιο τυχερά από εσένα, γιατί τους δίνεται η δυνατότητα να εξελιχθούν πιο γρήγορα"! Στο Σύμπαν τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Όλα είναι αλληλένδετα! Πολλές φορές έρχονται ψυχές που έχουν διαλέξει να εξελιχθούν μέσα από "δύσκολες" εμπειρίες. Η φιλανθρωπία και η ελεημοσύνη είναι ευγενικά συναισθήματα. Όλοι δοκιμαζόμαστε! Και οι ψυχές που διάλεξαν τις "δύσκολες" αυτές εμπειρίες αλλά και οι άλλες που νιώθουν το αίσθημα της Συμπόνιας, που δεν μένουν ανεπηρέαστες από αυτές τις ψυχές.

 Πάνω σε αυτό το θέμα θα ήθελα να προσθέσω κάτι. Άλλο η Συμπόνια και άλλο η Λύπη. Η Συμπόνια είναι απόρροια της Συμπαντικής, ανώτερης Αγάπης. Η Λύπη είναι απόρροια των γήινων μας συναισθημάτων. Οι σοφοί δάσκαλοι διδάσκουν ότι δεν επιτρέπεται να λυπόμαστε, γιατί έτσι αμφισβητούμε τη Θεία Θέληση και το Συμπαντικό σχέδιο της εξέλιξης της κάθε ψυχής στη Γη. Άρα, δεν έχουμε δικαίωμα να προσευχόμαστε για κάποιον, για να τον απαλλάξουμε από τα καρμικά του μαθήματα. Μπορούμε, όμως, να παρακαλέσουμε τη Συμπαντική Δύναμη να του δίνει φώτιση και κουράγιο να αντέξει τις δοκιμασίες της ζωής και μπορέσει να λάβει πιο γρήγορα τα μαθήματά του!

Η εξωτερική μας εμφάνιση επηρεάζεται από το κάρμα μας;

Η εξωτερική μας εμφάνιση, οι κλίσεις μας, τα ταλέντα μας, ακόμα και οι ιδιαιτερότητές μας είναι απόρροια της πορείας της ψυχής μας, μέσα από τις διαδοχικές της ενσαρκώσεις. Ειδικά, για την εξωτερική εμφάνιση, πιστεύω ότι υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία είναι, το κατά πόσο η ψυχή έχει δουλέψει στον τομέα της αλαζονείας και του εγωισμού. Μία ψυχή που έχει ξεπεράσει πια τα δύο αυτά στοιχεία, στις επόμενες ενσαρκώσεις της η εμφάνισή της θα είναι αρμονική.

Η δεύτερη είναι, ότι μπορεί η εξωτερική εμφάνιση να αποτελεί μέρος των μαθημάτων της ψυχής. Είτε είναι όμορφη, είτε "δυσαρμονική" η ψυχή θα δοκιμαστεί. Μία ψυχή με όμορφη εμφάνιση, μπορεί να προκαλέσει το φθόνο και τη ζήλια των άλλων ή να χρησιμοποιήσει την εμφάνιση αυτή για να προκαλέσει ή για να πετύχει προσωπικούς της σκοπούς. Μία ψυχή με "δυσαρμονική" εμφάνιση, πάλι μπορεί να προκαλέσει την απέχθεια ή τον περίγελο των άλλων ή να δείξει συναισθήματα ζήλιας, μνησικακίας κ.λ.π. Το ίδιο μπορεί να συμβεί, όταν η ψυχή μπορεί να ενσαρκωθεί με κάποιο φυσικό ελάττωμα ή να το αποκομίσει στην πορεία.

Με ποιον γνώμονα επιλέγεται η κάθε μας ενσάρκωση;

Ανάλογα το επίπεδο εξέλιξής μας, η επιλογή της ενσάρκωσης μας μπορεί να γίνει από τους Οδηγούς μας ή από εμάς τους ίδιους. Θα ήθελα να προσθέσω, επίσης, ότι πολλές φορές επιλέγεται μία κατάσταση από το Σύμπαν, για παραδειγματισμό ή για δοκιμασία. Ίσες ευκαιρίες δίδονται σε όλους τους ανθρώπους, γι' αυτό και η ατομική βούληση παίζει μεγάλο ρόλο! Στο χέρι μας είναι να δίνουμε Αγάπη, να συμπονούμε και να συμπαραστεκόμαστε στους άλλους, αν αυτοί μας το ζητήσουν... εκεί δεν γίνεται επέμβαση στο κάρμα...!

Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΚΑΘΑΡΣΗ

Για να νιώσουμε την άδολη, την πραγματική Αγάπη η ψυχή μας θα πρέπει να έχει περάσει πρώτα από τα στάδια της κάθαρσης.

Ας παρομοιάσουμε την ψυχή σαν ένα σπίτι που έχει παλιώσει και βρομίσει πια από τα χρόνια...

Σε αυτή τη διαδικασία υπάρχουν δύο τινά:

- Ή να παραμείνουμε στο ίδιο σπίτι ως έχει (γιατί έχουμε συνηθίσει ή δεθεί με αυτό ή δεν έχουμε τη διάθεση να το ανανεώσουμε)

- Ή να πετάξουμε όλα τα παλιά μας έπιπλα, να το βάψουμε και να το ανακαινίσουμε

Σε ποιο από τα δύο αυτά σπίτι θα νιώσουμε καλύτερα; Σε ποιο θα νιώσουμε τη χαρά να ανοίξουμε την πόρτα του, να δεχθούμε κόσμο και να γεμίσει με φως και θετική ενέργεια;

Έτσι είναι και η ψυχή... μία ψυχή που έχει «παλιώσει» και «βρομίσει» θα πρέπει να καθαριστεί, να ανανεωθεί και να ανακαινιστεί. Έτσι θα είναι έτοιμη για κάθε καινούργια εμπειρία που θα την εξελίξει και θα την απογειώσει.. Αν προσκολληθεί σε παλαιές καταστάσεις θα μείνει στάσιμη, σκοτεινή, γεμάτη μ’ αράχνες.

Ο Θεός, λοιπόν, που αγαπά όλες τις ψυχές - δημιουργήματά Του - πολλές φορές τις ταρακουνά, ίσως γκρεμίζοντας τες (σαν ετοιμόρροπα κτίσματα) για να μπορέσουν να αναγεννηθούν και να αναδομηθούν....

Χρειάζεται πολύς ακόμη δρόμος για την κάθαρση και κατ' επέκταση... την Αγάπη!